Terug naar inhoudsopgave

# Beveiliging - Overzicht

WEP-codering

- Open en gedeelde sleutelverificatie

802.1X-verificatie

- Hoe werkt 802.1X-verificatie?
- 802.1X-voorzieningen

WPA*/WPA2*
Enterprise-modus
Personal-modus
WPA-Enterprise en WPA2-Enterprise
WPA-Personal en WPA2-Personal
AES-CCMP
TKIP
TLS
TTLS

- Verificatieprotocollen

PEAP

- Verificatieprotocollen

Cisco-voorzieningen

- Cisco LEAP
- Cisco-voorziening voor bedrieglijke toegangspunten
- Snel zwerven (CCKM)
- CKIP
- Beschermingsprotocol voor gemengde 802.11b- en 802.11g-omgevingen
- EAP-FAST
- Modus voor gemengde cellen
- Radiobeheer

# WEP-codering

U kunt voorkomen dat onbevoegden in het bezit komen van uw draadloos verzonden gegevens door gebruik te maken van IEEE 802.11 WEP (Wired Equivalent Privacy). Deze standaard heeft twee beveiligingsniveaus en maakt gebruik van een 64-bits (soms 40-bits genoemd) of 128-bits sleutel (ook wel 104-bits genoemd). Voor een betere beveiliging gebruikt u een 128-bits sleutel. Als u gebruikmaakt van codering, moeten alle draadloze apparaten in het netwerk dezelfde coderingssleutels gebruiken.

WEP-codering (Wired Equivalent Privacy) en gedeelde verificatie bieden bescherming voor netwerkgegevens. WEP gebruikt een coderingssleutel om gegevens te coderen voor de transmissie. Alleen computers met dezelfde coderingssleutel kunnen toegang tot het netwerk krijgen of gecodeerde gegevens van andere computers decoderen. Verificatie biedt een aanvullend validatieproces tussen de adapter en het toegangspunt.

Het WEP-coderingsalgoritme kan vanaf het netwerk actief of passief worden aangevallen. TKIP- en CKIP-algoritmen bevatten uitbreidingen op het WEP-protocol die aanvallen vanaf het netwerk onschadelijk maken en beperkingen oplossen.

### Open en gedeelde sleutelverificatie

IEEE 802.11 ondersteunt twee typen verificatiemethoden: Open systeem en Gedeelde sleutel.

- Open verificatie: Elk draadloos station kan verificatie aanvragen. Het station dat met een ander draadloos station dient te worden geverifieerd, verzendt een verificatieaanvraag die de identiteit van het verzendstation bevat. Het ontvangende station of toegangspunt keurt elke verificatieaanvraag goed. Met open verificatie wordt het netwerk voor alle apparaten opengesteld. Als geen codering is ingesteld in het netwerk, kan bijgevolg elk apparaat waarop de SSID (Service Set Identifier) van het toegangspunt bekend is, toegang krijgen tot het netwerk.
- Gedeelde sleutelverificatie: Aan elk draadloos station wordt een geheime gedeelde sleutel verzonden over een beveiligd kanaal dat onafhankelijk is van het draadloze 802.11-communicatiekanaal. Bij deze methode moet op de client een statische WEP-sleutel worden geconfigureerd. De client krijgt alleen toegang als de client voldoet aan een verificatie die is gebaseerd op controle- en antwoordpakketten.

# 802.1X-verificatie

Hoe werkt 802.1X-verificatie?
802.1X-voorzieningen

### Overzicht

De 802.1x-verificatie is onafhankelijk van het 802.11-verificatieproces. De 802.1x-standaard biedt een kader voor meerdere verificatie- en sleutelbeheerprotocollen. De verschillende 802.1X-verificatietypen bieden elk een andere benadering van verificatie maar ze maken wel allemaal gebruik van hetzelfde 802.1X-protocol en dezelfde communicatiestructuur tussen een client en een toegangspunt. Bij de meeste protocollen ontvangen aanvragers, wanneer het 802.1X-verificatieproces is voltooid, een sleutel die ze voor gegevenscodering gebruiken. Zie Hoe werkt 802.1X-verificatie? voor meer informatie. Bij 802.1x-verificatie wordt een verificatiemethode gebruikt tussen de client en een RADIUS-server (Remote Authentication Dial-In User Service) die is verbonden met het toegangspunt. Voor het verificatieproces wordt gebruik gemaakt van referenties, zoals gebruikersnamen en wachtwoorden, die niet over het draadloze netwerk worden verzonden. Het merendeel van de 802.1x-typen ondersteunt dynamische sleutels per gebruiker en per sessie zodat de statische sleutelbeveiliging nog veiliger wordt. 802.1x maakt bovendien gebruik van een bestaand verificatieprotocol dat Extensible Authentication Protocol (EAP) wordt genoemd.

De 802.1X-verificatie voor draadloze netwerken bestaat uit drie basiscomponenten:

- De verificator (het toegangspunt)
- De aanvrager (de clientsoftware)
- De verificatieserver (RADIUS).

Bij 802.1X-verificatie wordt een autorisatieverzoek van de draadloze client naar het toegangspunt gestuurd. Het toegangspunt verifieert de client vervolgens via een EAP-compatibele RADIUS-server. Deze RADIUS-server kan de gebruiker (via wachtwoorden of certificaten) of het systeem (via het MAC-adres) verifiëren. In theorie mag de draadloze client pas op het netwerk wanneer de transactie is voltooid.

Er worden verschillende verificatiealgoritmen gebruikt voor 802.1x. Voorbeelden zijn: EAP-TLS, EAP-TTLS en Protected EAP (PEAP). Met al deze methoden kan de draadloze client zich identificeren bij de RADIUS-server. Bij RADIUS-verificatie wordt de identiteit van de gebruiker geverifieerd op basis van gegevens in databases. RADIUS bestaat uit een aantal standaarden die tegemoet komen aan verificatie, autorisatie en accounting (AAA - Authentication, Authorization, Accounting). RADIUS omvat onder meer een proxy-proces voor het valideren van clients in een omgeving met meerdere servers. Met de IEEE 802.1x-standaard wordt toegang beheerd en geverifieerd voor draadloze en bekabelde 802.11 Ethernet-netwerken op basis van poorten. Toegangsbeheer voor op poorten gebaseerde netwerken lijkt op een LAN-infrastructuur met switches die apparaten verifieert die op een LAN-poort worden aangesloten en toegang tot de desbetreffende poort voorkomt als het verificatieproces mislukt.

#### Wat is RADIUS?

RADIUS staat voor Remote Authentication Dial-In User Service, een client-server-protocol voor autorisatie, verificatie en accounting (AAA - Authorization, Authentication, Accounting) dat wordt gebruikt wanneer een AAA-inbelclient zich aan- of afmeldt bij een server voor netwerktoegang. RADIUS-servers worden vaak gebruikt door Internet Service Providers (ISP) voor het uitvoeren van AAA-taken. De verschillende AAA-fasen zijn als volgt:

- Verificatiefase: Controleert of een gebruikersnaam en wachtwoord overeenkomen met gegevens in een lokale database. Wanneer de referenties zijn gecontroleerd, begint het autorisatieproces.
- Autorisatiefase: Bepaalt of een verzoek om toegang tot een resource al dan niet wordt ingewilligd. Er wordt een IP-adres toegewezen aan de inbelclient.
- Accountingfase: Verzamelt informatie over het gebruik van resources voor trendanalyse, controles, sessiefacturering of kostentoewijzing.

# Hoe werkt 802.1X-verificatie?

Hieronder vindt u een vereenvoudigde beschrijving van de 802.1X-verificatie:

- Een client verzendt een "verzoek om toegang" naar een toegangspunt. Het toegangspunt vraagt de client zich te identificeren.
- Hierop verzendt de client een identiteitspakket dat wordt doorgegeven aan de verificatieserver.
- De verificatieserver verzendt een acceptatiepakket naar het toegangspunt.
- Het toegangspunt stelt de client in als geautoriseerd en het gegevensverkeer is nu toegestaan.

# 802.1X-voorzieningen

- 802.1X-protocolondersteuning voor aanvrager
- Ondersteuning voor het Extensible Authentication Protocol (EAP) - RFC 2284
- Ondersteunde verificatiemethoden:
  - EAP TLS-verificatieprotocol - RFC 2716 en RFC 2246
  - EAP-SIM-verificatieprotocol - RFC 4186
  - EAP Tunneled TLS (TTLS)
  - PEAP
- Ondersteunt Microsoft Windows XP* en Microsoft Windows 2000*

> Opmerking: De beveiligingsvoorzieningen van Intel(R) PROSet/Wireless ondersteunen onder Windows Vista* alleen TTLS- en EAP-SIM-verificatie.

# WPA* of WPA2*

WPA* en WPA2* (Wi-Fi Protected Access*) vormen een beveiligingsuitbreiding waarmee het niveau van gegevensbeveiliging en toegangsbeheer van een draadloos netwerk aanzienlijk wordt verhoogd. WPA dwingt 802.1X-verificatie en sleuteluitwisseling af en werkt alleen met dynamische coderingssleutels. WPA maakt voor versterking van de gegevenscodering gebruik van TKIP (Temporal Key Integrity Protocol). TKIP biedt belangrijke uitbreidingen voor gegevenscodering, waaronder een sleutelmixfunctie per pakket, een berichtintegriteitscontrole (MIC - Message Integrity Check), een uitgebreide initialisatievector (IV) met opvolgingsregels en een re-keying mechanisme. Met deze uitbreidingen biedt TKIP beveiliging tegen bekende zwakke punten van WEP.

De tweede generatie van WPA die voldoet aan de IEEE TGi-specificaties staat bekend als WPA2.

Enterprise-modus: In de Enterprise-modus worden netwerkgebruikers geverifieerd via een RADIUS-server of een andere verificatieserver. WPA maakt gebruik van 128-bits coderingssleutels en dynamische sessiesleutels om de privacy en bedrijfsbeveiliging te waarborgen. De Enterprise-modus is bedoeld voor bedrijven en overheidsinstanties.

Personal-modus: Voor de Personal-modus moet handmatig een PSK (Pre-Shared Key) worden geconfigureerd op het toegangspunt en de clients. De PSK verifieert de gebruikers via een wachtwoord of identificatiecode op zowel de client als het toegangspunt. Er is geen verificatieserver nodig. De Personal-modus is bedoeld voor thuisnetwerken en kleine bedrijfsnetwerken.

WPA-Enterprise en WPA2-Enterprise: Enterprise voorziet in beveiliging op dit niveau voor bedrijfsnetwerken met een 802.1X RADIUS-server. Het daarbij geselecteerde verificatietype dient te worden afgestemd op het verificatieprotocol van de 802.1X-server.

> Opmerking: WPA-Enterprise en WPA2-Enterprise kunnen samenwerken.

WPA-Personal en WPA2-Personal: Personal voorziet in beveiliging op dit niveau voor kleine netwerken en thuisnetwerken. Hierbij wordt een wachtwoord gebruikt, dat ook wel een vooraf gedeelde sleutel (PSK, Pre-Shared Key) wordt genoemd. Hoe langer het wachtwoord, hoe sterker de beveiliging van het draadloze netwerk. Als uw draadloze toegangspunt of router ondersteuning biedt voor WPA-Personal en WPA2-Personal, verdient het aanbeveling om het protocol in te schakelen op het toegangspunt en een lang, sterk wachtwoord op te geven. Het wachtwoord dat wordt opgegeven voor het toegangspunt, moet ook worden gebruikt op deze computer en op alle draadloze apparaten die verbonden worden met het draadloze netwerk.

> Opmerking: WPA-Personal en WPA2-Personal kunnen samenwerken.

AES-CCMP (Advanced Encryption Standard - Counter CBC-MAC Protocol) Een nieuwe methode voor de bescherming van de privacy bij draadloze transmissies, waarvoor de specificaties zijn vastgelegd in de IEEE 802.11i-standaard. AES-CCMP biedt een krachtigere coderingsmethode dan TKIP. Kies AES-CCMP als methode voor de gegevenscodering als een sterke bescherming van gegevens voor u van belang is.

> Opmerking: Sommige beveiligingsoplossingen worden mogelijk niet ondersteund door het besturingssysteem van uw computer en vereisen mogelijk extra software of bepaalde hardware, alsmede ondersteuning voor een draadloze LAN-infrastructuur. De fabrikant van de computer kan u meer informatie geven.

TKIP (Temporal Key Integrity Protocol) is een uitbreiding op de WEP-beveiliging (Wired Equivalent Privacy). TKIP voorziet in een sleutelmixfunctie per pakket, een berichtintegriteitscontrole en een nieuw sleutelmechanisme, waarmee de zwakke punten van WEP worden verholpen.

## TLS

Een type verificatiemethode op basis van EAP (Extensible Authentication Protocol) en het beveiligingsprotocol TLS (Transport Layer Security). EAP-TLS werkt met certificaten waarvoor wachtwoorden worden gebruikt. EAP-TLS-verificatie ondersteunt het beheer van dynamische WEP-sleutels. Het TLS-protocol is bedoeld voor de beveiliging en verificatie van de communicatie via een openbaar netwerk middels gegevenscodering. Het TLS Handshake-protocol maakt het voor server en client mogelijk om elkaar te verifiëren en om te onderhandelen over een coderingsalgoritme en cryptografische sleutels, voordat de gegevens worden verzonden.

## TTLS

Met deze instellingen worden het protocol en de referenties gedefinieerd voor de verificatie van gebruikers. Onder TTLS (Tunneled Transport Layer Security) gebruikt de client EAP-TLS voor validatie van de server en wordt een met TLS gecodeerd kanaal tussen client en server gemaakt. De client kan een ander verificatieprotocol gebruiken. Gewoonlijk worden op wachtwoord gebaseerde protocollen gebruikt voor dit gecodeerde kanaal om servervalidatie mogelijk te maken. De controle- en antwoordpakketten worden over een onzichtbaar met TLS gecodeerd kanaal verzonden. De moderne TTLS-implementaties ondersteunen alle methoden die zijn gedefinieerd in EAP, alsmede verschillende oudere methoden (PAP, CHAP, MS-CHAP en MS-CHAP-V2). TTLS kan eenvoudig worden uitgebreid voor nieuwe protocollen, door nieuwe attributen te definiëren die die protocollen ondersteunen.

## EAP-SIM

EAP-SIM (Extensible Authentication Protocol for GSM Subscriber Identity Module) is een mechanisme voor verificatie en distributie van sessiesleutels. Hierbij wordt gebruik gemaakt van de Global System for Mobile Communications (GSM) Subscriber Identity Module (SIM). EAP-SIM wordt beschreven in RFC 4186.

### Verificatieprotocollen

- PAP: Password Authentication Protocol is een tweewegs handshake-protocol dat bedoeld is voor gebruik met PPP. PAP maakt gebruik van gewone wachtwoorden die op oudere SLIP-systemen worden gebruikt. Het is niet echt veilig.
- CHAP: CHAP (Challenge Handshake Authentication Protocol) is een driewegs handshake-protocol dat een betere beveiliging biedt dan PAP (Password Authentication Protocol).
- MS-CHAP (MD4): Maakt gebruik van een Microsoft-versie van het RSA Message Digest 4-protocol (controle-en-antwoord). Dit werkt alleen op Microsoft-systemen en houdt tevens gegevenscodering in. Als u deze verificatiemethode selecteert, worden alle gegevens gecodeerd.
- MS-CHAP-V2: Introduceert een extra functie die voor MS-CHAP-V1 of standaard CHAP-verificatie niet beschikbaar is, namelijk het wijzigen van het wachtwoord. Met deze functie kan de klant het accountwachtwoord wijzigen wanneer de RADIUS-server meldt dat het wachtwoord vervallen is.

# PEAP

PEAP is een nieuw EAP IEEE 802.1X-verificatietype (Extensible Authentication Protocol) dat is ontworpen om optimaal gebruik te maken van EAP-TLS (EAP-Transport Layer Security) aan de serverzijde en dat meerdere verificatiemethoden, zoals gebruikerswachtwoorden, eenmalige wachtwoorden en Generic Token Cards, ondersteunt.

### Verificatieprotocollen

- Generic Token Card (GTC): Hierbij worden gebruikerspecifieke kaarten voor tokens gebruikt voor de verificatie. De hoofdfunctie van GTC is de op een digitaal certificaat/digitale kaart voor tokens gebaseerde verificatie. Bovendien kan met GTC de identiteit van de gebruikersnaam worden verborgen totdat de TLS gecodeerde tunnel is gemaakt, wat in die zin extra vertrouwelijkheid biedt dat gebruikersnamen tijdens de verificatiefase niet worden uitgezonden.
- MS-CHAP-V2: Zie MS-CHAP-V2 hierboven.
- TLS: Het TLS-protocol is bedoeld voor de beveiliging en verificatie van de communicatie via een openbaar netwerk middels gegevenscodering. Het TLS Handshake-protocol maakt het voor server en client mogelijk om elkaar te verifiëren en om te onderhandelen over een coderingsalgoritme en cryptografische sleutels, voordat de gegevens worden verzonden. Zie TLS hierboven.

## Cisco-voorzieningen

> Opmerking: Cisco-voorzieningen worden niet ondersteund onder Windows Vista.

### Cisco LEAP

Cisco LEAP (Cisco Light EAP) is een 802.1X-verificatie voor client en server op basis van een door de gebruiker opgegeven aanmeldingswachtwoord. Wanneer een draadloos toegangspunt communiceert met een RADIUS-server waarop Cisco LEAP is ingeschakeld (ACS - Cisco Secure Access Control Server), beheert Cisco LEAP de toegang door de wederzijdse verificatie van de draadloze clientadapters en de draadloze netwerken en biedt LEAP dynamische, individuele gebruikerssleutels waarmee de privacy van verzonden gegevens wordt beveiligd.

### Cisco-voorziening voor bedrieglijke toegangspunten

De Cisco-voorziening voor bedrieglijke toegangspunten biedt beveiliging tegen bedrieglijke toegangspunten die zich op netwerken kunnen voordoen als geldige toegangspunten zodat onrechtmatige toegang tot informatie over gebruikersreferenties en verificatieprotocollen wordt verkregen en de beveiliging wordt ondermijnd. Deze voorziening werkt alleen met LEAP-verificatie van Cisco. Standaard 802.11-technologie beveiligt een netwerk niet tegen bedrieglijke toegangspunten. Zie LEAP-verificatie voor meer informatie.

### Snel zwerven (CCKM)

Wanneer een draadloos LAN is geconfigureerd voor het snel opnieuw tot stand brengen van verbindingen, kan een client waarop LEAP ingeschakeld is, zwerven van het ene toegangspunt naar het andere zonder dat hierbij de hoofdserver betrokken wordt. Met behulp van Cisco Centralized Key Management (CCKM) neemt een toegangspunt dat is geconfigureerd voor het leveren van Wireless Domain Services (WDS), de plaats in van de RADIUS-server en wordt de client zonder merkbare vertraging geverifieerd. Deze voorziening is met name bedoeld voor spraaktoepassingen en andere tijdgevoelige toepassingen.

### CKIP

CKIP (Cisco Key Integrity Protocol) is een beveiligingsprotocol van Cisco voor codering in 802.11-media. CKIP maakt gebruik van de volgende voorzieningen om de 802.11-beveiliging in de infrastructuurmodus te verbeteren:

- Key Permutation (KP)
- Volgnummers voor berichten

### Beschermingsprotocol voor gemengde 802.11b- en 802.11g-omgevingen

Sommige toegangspunten, zoals Cisco 350 en Cisco 1200, ondersteunen omgevingen waarin niet alle clients WEP-codering ondersteunen. Dit wordt de modus Gemengde cel genoemd. Wanneer deze draadloze netwerken functioneren in de modus waarin codering optioneel is, worden pakketten vanaf stations waarop WEP is ingeschakeld, gecodeerd verzonden en worden pakketten vanaf stations zonder WEP, ongecodeerd verzonden. Deze toegangspunten zenden uit dat er geen codering wordt gebruikt in het netwerk, maar clients kunnen zich wel aanmelden met gebruik van WEP. Wanneer de modus Gemengde cel is ingeschakeld in een profiel, kunt u een verbinding tot stand brengen met toegangspunten die zijn geconfigureerd met optionele codering.

### EAP-FAST

EAP-FAST maakt net als EAP-TTLS en PEAP gebruik van tunnels om het netwerkverkeer te beschermen. Het belangrijkste verschil is dat EAP-FAST geen gebruik maakt van certificaten voor verificatie. De levering van referenties in EAP-FAST vindt plaats wanneer de client als de eerste communicatie de server vraagt om EAP-FAST. Als de client geen vooraf gedeelde geheime PAC (Protected Access Credential) heeft, kan de client een EAP-FAST-uitwisseling initiëren waarmee dynamisch een PAC van de server wordt opgehaald.

In EAP-FAST kan de PAC op twee manieren worden aangeleverd: handmatig via een beveiligd out-of-band mechanisme en automatisch.

- Voor de handmatige levermechanismen kan elk mechanisme worden gebruikt waarvan de netwerkbeheerder het idee heeft dat de beveiliging goed genoeg is voor zijn netwerk.
- Voor de automatische levering wordt een gecodeerde tunnel gemaakt om de verificatie van de client en de levering van de PAC aan de client te beveiligen. Dit mechanisme, dat weliswaar niet zo veilig is als een handmatige methode kan zijn, is veiliger dan de verificatiemethode die wordt gebruikt in LEAP.

De EAP-FAST-methode kan worden onderverdeeld in twee delen: levering en verificatie. De leveringsfase omvat de initiële aflevering van de PAC aan de client. Deze fase hoeft slechts eenmaal per client en gebruiker te worden uitgevoerd.

### Modus voor gemengde cellen

Sommige toegangspunten, zoals Cisco 350 en Cisco 1200, ondersteunen omgevingen waarin niet alle clients WEP-codering ondersteunen. Dit wordt de modus Gemengde cel genoemd. Wanneer deze draadloze netwerken functioneren in de modus waarin codering optioneel is, worden pakketten vanaf stations waarop WEP is ingeschakeld, gecodeerd verzonden en worden pakketten vanaf stations zonder WEP, ongecodeerd verzonden. Deze toegangspunten zenden uit dat er geen codering wordt gebruikt in het netwerk, maar clients kunnen zich wel aanmelden met gebruik van WEP. Wanneer de modus "Gemengde cel" is ingeschakeld in een profiel, kunt u een verbinding tot stand brengen met toegangspunten die zijn geconfigureerd met optionele codering.

### Radiobeheer

Selecteer deze optie om de draadloze adapter te laten voorzien in radiobeheer voor de Cisco-infrastructuur. Als de functie Radiobeheer wordt gebruikt binnen de infrastructuur, worden radioparameters geconfigureerd en worden interferentie en bedrieglijke toegangspunten gedetecteerd.

Terug naar boven

Terug naar inhoudsopgave

Voorwaarden voor het gebruik